॥ बालकाण्डः ॥शुद्धब्रह्मपरात्पर राम्॥१॥कालात्मकपरमेश्वर राम्॥२॥शेषतल्पसुखनिद्रित राम्॥३॥ब्रह्माद्यामरप्रार्थित राम्॥४॥चण्डकिरणकुलमण्डन राम्॥५॥श्रीमद्दशरथनन्दन राम्॥६॥कौसल्यासुखवर्धन राम्॥७॥विश्वामित्रप्रियधन राम्॥८॥घोरताटकाघातक राम्॥९॥मारीचादिनिपातक राम्॥१०॥कौशिकमखसंरक्षक राम्॥११॥श्रीमदहल्योद्धारक राम्॥१२॥गौतममुनिसम्पूजित राम्॥१३॥सुरमुनिवरगणसंस्तुत राम्॥१४॥नाविकधावितमृदुपद राम्॥१५॥मिथिलापुरजनमोहक राम्॥१६॥विदेहमानसरञ्जक राम्॥१७॥त्र्यम्बककार्मुकभञ्जक राम्॥१८॥सीतार्पितवरमालिक राम्॥१९॥कृतवैवाहिककौतुक राम्॥२०॥भार्गवदर्पविनाशक राम्॥२१॥श्रीमदयोध्यापालक राम्॥२२॥राम् राम् जय राजा राम्।राम् राम् जय सीता राम्॥॥ अयोध्याकाण्डः ॥अगणितगुणगणभूषित राम्॥२३॥अवनीतनयाकामित राम्॥२४॥राकाचन्द्रसमानन राम्॥२५॥पितृवाक्याश्रितकानन राम्॥२६॥प्रियगुहविनिवेदितपद राम्॥२७॥तत्क्षालितनिजमृदुपद राम्॥२८॥भरद्वाजमुखानन्दक राम्॥२९॥चित्रकूटाद्रिनिकेतन राम्॥३०॥दशरथसन्ततचिन्तित राम्॥३१॥कैकेयीतनयार्थित राम्॥३२॥विरचितनिजपितृकर्मक राम्॥३३॥भरतार्पितनिजपादुक राम्॥३४॥राम् राम् जय राजा राम्।राम् राम् जय सीता राम्॥॥ अरण्यकाण्डः ॥दण्डकवनजनपावन राम्॥३५॥दुष्टविराधविनाशन राम्॥३६॥शरभङ्गसुतीक्ष्णार्चित राम्॥३७॥अगस्त्यानुग्रहवर्धित राम्॥३८॥गृध्राधिपसंसेवित राम्॥३९॥पञ्चवटीतटसुस्थित राम्॥४०॥शूर्पणखार्तिविधायक राम्॥४१॥खरदूषणमुखसूदक राम्॥४२॥सीताप्रियहरिणानुग राम्॥४३॥मारीचार्तिकृदाशुग राम्॥४४॥विनष्टसीतान्वेषक राम्॥४५॥गृध्राधिपगतिदायक राम्॥४६॥शबरीदत्तफलाशन राम्॥४७॥कबन्धबाहुच्छेदक राम्॥४८॥राम् राम् जय राजा राम्।राम् राम् जय सीता राम्॥॥ किष्किन्धाकाण्डः ॥हनुमत्सेवितनिजपद राम्॥४९॥नतसुग्रीवाभीष्टद राम्॥५०॥गर्वितवालिसंहारक राम्॥५१॥वानरदूतप्रेषक राम्॥५२॥हितकरलक्ष्मणसंयुत राम्॥५३॥राम् राम् जय राजा राम्।राम् राम् जय सीता राम्॥॥ सुन्दरकाण्डः ॥कपिवरसन्ततसंस्मृत राम्॥५४॥तद्गतिविघ्नध्वंसक राम्॥५५॥सीताप्राणाधारक राम्॥५६॥दुष्टदशाननदूषित राम्॥५७॥शिष्टहनूमद्भूषित राम्॥५८॥सीतावेदितकाकावन राम्॥५९॥कृतचूडामणिदर्शन राम्॥६०॥कपिवरवचनाश्वासित राम्॥६१॥राम् राम् जय राजा राम्।राम् राम् जय सीता राम्॥॥ युद्धकाण्डः ॥रावणनिधनप्रस्थित राम्॥६२॥वानरसैन्यसमावृत राम्॥६३॥शोषितसरिदीशार्थित राम्॥६४॥विभीषणाभयदायक राम्॥६५॥पर्वतसेतुनिबन्धक राम्॥६६॥कुम्भकर्णशिरच्छेदक राम्॥६७॥राक्षससङ्घविमर्दक राम्॥६८॥अहिमहिरावणचारण राम्॥६९॥संहृतदशमुखरावण राम्॥७०॥विधिभवमुखसुरसंस्तुत राम्॥७१॥खस्थितदशरथवीक्षित राम्॥७२॥सीतादर्शनमोदित राम्॥७३॥अभिषिक्तविभीषणनत राम्॥७४॥पुष्पकयानारोहण राम्॥७५॥भरद्वाजादिनिषेवण राम्॥७६॥भरतप्राणप्रियकर राम्॥७७॥साकेतपुरीभूषण राम्॥७८॥सकलस्वीयसमानत राम्॥७९॥रत्नलसत्पीठास्थित राम्॥८०॥पट्टाभिषेकालङ्कृत राम्॥८१॥पार्थिवकुलसम्मानित राम्॥८२॥विभीषणार्पितरङ्गक राम्॥८३॥कीशकुलानुग्रहकर राम्॥८४॥सकलजीवसंरक्षक राम्॥८५॥समस्तलोकाधारक राम्॥८६॥राम् राम् जय राजा राम्।राम् राम् जय सीता राम्॥॥ उत्तरकाण्डः ॥आगतमुनिगणसंस्तुत राम्॥८७॥विश्रुतदशकण्ठोद्भव राम्॥८८॥सीतालिङ्गननिर्वृत राम्॥८९॥नीतिसुरक्षितजनपद राम्॥९०॥विपिनत्याजितजनकज राम्॥९१॥कारितलवणासुरवध राम्॥९२॥स्वर्गतशम्बुकसंस्तुत राम्॥९३॥स्वतनयकुशलवनन्दित राम्॥९४॥अश्वमेधक्रतुदीक्षित राम्॥९५॥कालावेदितसुरपद राम्॥९६॥आयोध्यकजनमुक्तिद राम्॥९७॥विधिमुखविबुधानन्दक राम्॥९८॥तेजोमयनिजरूपक राम्॥९९॥संसृतिबन्धविमोचक राम्॥१००॥धर्मस्थापनतत्पर राम्॥१०१॥भक्तिपरायणमुक्तिद राम्॥१०२॥सर्वचराचरपालक राम्॥१०३॥सर्वभवामयवारक राम्॥१०४॥वैकुण्ठालयसंस्थित राम्॥१०५॥नित्यानन्दपदस्थित राम्॥१०६॥राम् राम् जय राजा राम्॥१०७॥राम् राम् जय सीता राम्॥१०८॥राम् राम् जय राजा राम्।राम् राम् जय सीता राम्॥॥ इति नामरामायणम् सम्पूर्णम् ॥

चंडीपाठ में कवच, अर्गला ,कीलक और कुंजिका स्तोत्र से हवन नहीं करना चाहिए सप्रमाण प्रस्तुति~यो मूर्ख: कवचं हुत्वा प्रतिवाचं नरेश्वरः ।स्वदेह - पतनं तस्य नरकं च प्रपद्यते ।।अन्धकश्चैव महादैत्यो दुर्गाहोम-परायणः ।कवचाहुति - प्रभावेण महेशेन निपातितः ।।कवच में पाहि, अवतु, रक्ष रक्ष, रक्षतु, पातु आदि शब्दों का प्रयोग हुआ रहता है।सप्तशती के चतुर्थ अध्याय के 4 मंत्र से इसी कारण होम नहीं होता है।#सिद्ध #कुंजिका स्तोत्र का होम न करने की आज्ञा स्वयं महादेव नें दी हैइसका प्रथम कारण है की ,कुंजिका देवी सिद्धियों की एकमात्र कुंजी है ।ओर कुंजी का रक्षण किया जाता है आहूत नहीं किया जा सकता ।यदि यदि कुंजी का ही लोप हो जाएगा तो सिद्धी के द्वार का खुलना असम्भव हो जाएगा ।दूसरा कारण यह की सप्तशती में आता है की याचना स्तोत्र , कवच एवं कवच मन्त्रों की आहुति नहीं की जाती अन्यथा विनाश ही होता है ।|| अथ प्रमाण ||#कवचं #वार्गलाचैव ,#कीलकोकुंजिकास्तथा ।#स्वप्नेकुर्वन्नहोमं #च ,#जुहुयात्सर्वत्रनष्ट्यते: ।।भगवान शिव भैरव स्वरूप में स्थित होकर कहते हैं ! कवच , अर्गला , कीलक , तथा कुंजिका का होम स्वप्न में भी न करें स्वप्न मात्र में भी होम करने से सर्वत्र नाश की संभावनाएँ प्रकट हो जाती है ।#बुद्धिनाषोहुजेत् #देवि,#अर्गलाऽनर्गलोभवेत् ।#सिद्धीर्नाषगत:#होता, #विद्यां #च #विस्मृतोर्भभवेत् ।।अर्गला के होमकर्म से सिद्धीयों का नाश हो जाता है । तथा होता की समस्त विद्याएँ विस्मृत हो जाती है , अर्गला अनर्गल सिद्ध हो जाती है ।#कीलितोजायतेमन्त्र: ,#होमे #वा #कीलकस्तथा ।#ममकण्ठसमंयस्य: ,#कीलकोत्कीलकं #हि #च ।।कीलक के होमकर्म से होता के समस्त मन्त्र सदा सर्वदा के लिए कीलित हो जाते हैं ।इसे मेरा उत्किलित कण्ठ ही जानें जो जो कीलक का कारक है ।#धनधान्ययुतंभद्रे ,#पुत्र:#प्राण:#विनष्यते: ।#रोगशोकोर्व्रिते:#कृत्वा,कवचंहोमकर्मण: ।।कवच के होम से धन,धान्य, पुत्र तथा प्राण का विनाश निश्चित है एवं वह होता रोग तथा शोकों से घिर जाता है ।स्वप्ने वा हुज्यते देवि ,* *कुंजिकायं च कुंजिकां ।षड्मासे च भवेन्मृत्यु , सत्यं सत्यं न संशय: ।होमे च कुंजिकायास्तु ,* *सकुटुम्बंविनाश्यती: ।कुंजिका के होमकर्म के प्रभाव से होता की छः मास में मृत्यु निश्चित जानें तथा होता का सकूटुंब विनाश हो जाता है यह सत्य है परम सत्य है इसमें कोई संशय नहीं करना चाहिए ।शास्त्री प्रवीण त्रिवेदी ■यस्यं च दोषमात्रेण ,प्रसन्नार्मृत्युदेवता: ।कुंजिकाहोममात्रेण ,रावण:प्रलयंगत: ।।इसी के दोष से मृत्युदेवता अत्यंत प्रसन्न होकर होता का सकूटुंब भक्षण करते हैं ।कुंजिका के होममात्र के प्रभाव से ही रावण का सम्पूर्ण विनाश सम्भव हुआ ।■भैरवयामले भैरवभैरवी संवादे ।।चतुर्विंश प्रभागे होमप्रकरणे ।।■मातृका:बीजसंयुक्ता: ,प्राणाप्राणविबोधिनी ।प्राणदा:कुंजिका:मायां ,सर्वप्राण:प्रभाविनी ।।कुंजिका में बीज मातृकाएँ उपस्थित हैं ।प्राण को देविप्राण का बोधप्रदान करती हैं ।यह प्राणज्ञान प्रदान करने वाली महामाया कुंजिका प्राण को प्रभावित करने वाली हैं ।।। शक्तियामले शक्तिहोमप्रकरणे ।।

!! #रामकृष्णहरि !!अयोध्येचा राजा दशरथ एकदा वनभ्रमणावर गेला होता आणि वालीला भेटला. त्याच्या बोलण्याने नाराज होऊन वालीने त्याला द्वंद्वयुद्धाचे आव्हान दिले.राजा दशरथ एकदा वनभ्रमणावर गेला आणि वालीला भेटला. त्याच्या बोलण्याने नाराज होऊन वालीने त्याला द्वंद्वयुद्धाचे आव्हान दिले. राजा दशरथाच्या तीन राण्यांपैकी कैकेयी शस्त्रे आणि रथ चालविण्यात पारंगत होती.म्हणून, जेव्हा जेव्हा राजा दशरथ दौऱ्यावर जायचा, तेव्हा तो अनेकदा कैकेयीला सोबत घेऊन जायचा आणि ती अनेकदा युद्धात त्याच्यासोबत असायची. योगायोगाने, वाली आणि राजा दशरथ यांच्यातील भयंकर युद्धादरम्यान, राणी कैकेयी देखील त्याच्यासोबत होती.युद्धात, वालीने राजा दशरथावर मात करण्यास सुरुवात केली कारण वालीला वरदान मिळाले होते की जर त्याने कोणावरही नजर टाकली तर त्या व्यक्तीच्या शक्तीचा अर्धा भाग त्याच्याकडे जाईल. म्हणून, राजा दशरथ युद्ध हारणार हे निश्चित होते.जेव्हा राजा दशरथ युद्धात हरला, तेव्हा बालीने त्याच्यावर एक अट घातली: एकतर त्याची पत्नी कैकेयी सोडून जा किंवा रघुकुल वंशाचा अभिमान असलेला मुकुट मागे सोडा. राजा दशरथाला आपला मुकुट सोडून राणी कैकेयीसोबत अयोध्येला परत जावे लागले.राणी कैकेयीला हे ऐकून खूप दुःख झाले; एक स्त्री आपल्या पतीचा अपमान कसा सहन करू शकते? तिने राजा दशरथाला त्याचा मुकुट सोडण्यास भाग पाडले ही गोष्ट तिला प्रत्येक क्षणी त्रास देत असे.तिला मुकुट परत मिळण्याची चिंता होती. जेव्हा श्रीरामांच्या राज्याभिषेकाची वेळ आली तेव्हा दशरथ आणि कैकेयी यांनी मुकुटावर चर्चा केली. फक्त त्यांनाच ते माहित होते.रघुकुल वंशाचा सन्मान पुनर्संचयित करण्यासाठी, कैकेयीने श्रीरामांच्या वनवासाचा कलंक स्वतःवर घेतला आणि त्याला वनात पाठवले. त्याने श्रीरामांना असेही सांगितले होते की त्याला बालीकडून मुकुट परत मिळवावा लागेल.श्रीरामांनी बालीला पराभूत केल्यानंतर, त्याने बालीशी संभाषण सुरू केले. भगवानांनी स्वतःची ओळख करून दिली आणि बालीला त्याच्या वंशाचा अभिमान असलेल्या मुकुटाबद्दल विचारले.तेव्हा वालीने उत्तर दिले, "मी रावणाला पकडले. जेव्हा तो पळून गेला तेव्हा त्याने कपटाने मुकुटही सोबत घेतला. प्रभू, माझ्या मुलाला तुमच्या सेवेत घ्या. तो तुमचा मुकुट परत मिळवण्यासाठी आपला जीव धोक्यात घालेल."जेव्हा अंगद श्रीरामांचा दूत म्हणून रावणाच्या दरबारात गेला, तेव्हा त्याने आपले पाय दरबारात ठेवले आणि उपस्थित योद्ध्यांना त्याचे पाय हलवण्याचे आव्हान केले. रावणाच्या राजवाड्यातील सर्व योद्ध्यांनी अंगदाचे पाय हलवण्यासाठी सर्व शक्ती वापरली, परंतु कोणीही यशस्वी झाले नाही.जेव्हा रावणाच्या दरबारातील सर्व योद्धे अंगदाचे पाय हलवू शकले नाहीत, तेव्हा रावण स्वतः अंगदाजवळ आला आणि तो पाय हलवण्यासाठी खाली वाकला तेव्हा त्याच्या डोक्यावरून मुकुट पडला. अंगद मुकुट घेऊन श्रीरामांकडे परतला. रघुकुलाच्या राजमुकुटाचे असे वैभव होते.जेव्हा राजा दशरथाकडे गेला तेव्हा त्याला वेदना सहन कराव्या लागल्या. जेव्हा रावणाने बालीकडून मुकुट घेतला तेव्हा बालीला आपल्या प्राणाची आहुती द्यावी लागली. यानंतर, जेव्हा अंगदने रावणाकडून मुकुट घेतला तेव्हा रावणानेही आपला जीव गमावला.आणि केवळ कैकेयीमुळेच रघुकुलाचा मान वाचला. जर कैकेयीने श्रीरामांना वनवासात पाठवले नसते तर रघुकुलाचा मान परत मिळाला नसता. कैकेयीने वंशाच्या सन्मानासाठी सर्व कलंक आणि अपकीर्ती स्वतःवर घेतली, म्हणूनच श्रीरामांना त्यांच्या मातांमध्ये कैकेयी सर्वात जास्त आवडायची.